Pałac Charlottenburg

Pałac Charlottenburg to największy tego typu obiekt w Berlinie i jedyna, zachowana w stolicy Niemiec rezydencja Hohenzollernów. Dziś pałac, wraz z otaczającymi go ogrodami, stanowi jedną z największych atrakcji turystycznych Berlina.

Pałac Charlottenburg (niem. Schloss Charlottenburg) usytuowany jest w Charlottenburg – dzielnicy należącej do dystryktu Charlottenburg – Wilmersdorf. Budowla została wzniesiona w 1699 r. z inicjatywy Zofii Charlotty Hanowerskiej – żony elektora brandenburskiego Fryderyka III, późniejszego króla Prus Fryderyka I Hohenzollerna. Początkowo pałac nazwany został Lietzenburg (od wsi Lietzow, na terenie której został on wzniesiony), jednak po śmierci królowej Zofii w 1705 r. Fryderyk I nakazał przemianować go na Charlottenburg. Pierwotny pałac był niewielką, 2-piętrową budowlą utrzymaną w stylu barokowym. Główny architekt Johann Arnold Nering ozdobił fasadę korynckimi pilastrami, a cały budynek zwieńczył kopułą z barokowym hełmem. Z czasem pałac został powiększony o dwa skrzydła, a zadanie to zostało powierzone królewskiemu Johannowi Friedrichowi von Eosanderowi. Projekt rozbudowy pałacu wzorował architekt na Pałacu Wersalskim, co zresztą stało się na wyraźne życzenie króla. Fryderyk I sam wysłał Eosandera do Francji, by ten podpatrzył, jak stworzona została pełna rozmachu rezydencja króla Słońce.

Wewnątrz pałacu Fryderyk I polecił natomiast stworzyć słynną Bursztynową Komnatę. Jej projekt wykonał gdański mistrz bursztyniarski Adreas Schluter, a prace nad konstrukcją komnaty zakończyły się na początku drugiej dekady XVIII w. Wspaniałe dzieło gdańskich mistrzów okrzyknięte zostało „ósmym cudem świata”, a w 1716 r. król Fryderyk Wilhelm I podarował komnatę oczarowanemu jej pięknem carowi Rosji Piotrowi I. W poł. XVIII w. Bursztynowa Komnata przeniesiona została do pałacu w Carskim Siole i stamtąd została ona zrabowana przez Niemców w 1941 r. W czasie wojennej zawieruchy komnata jednak zaginęła, a fakt ten stał się jedną z największych tajemnic XX w. Po wojnie w poszukiwanie komnaty zaangażowały się nie tylko oficjalne instytucje państwowe Polski, Niemiec Wschodnich, Niemiec Zachodnich i ZSRR, ale także tysiące zwykłych ochotników. Mimo szeroko zakrojonej akcji poszukiwawczej komnaty nie udało się odnaleźć.

Sam Pałac Charlottenburg był w różnym stopniu wykorzystywany przez kolejnych władców Prus, a później Niemiec. Za czasów Fryderyka II Wielkiego pałac został ponownie rozbudowany, ale po ukończeniu letniego Pałacu Sanssouci w Poczdamie władca bywał w Charlottenburg tylko okazjonalnie. Z kolei Fryderyk Wilhelm III, panujący w latach 1797 – 1840 obrał sobie Pałac w Berlinie za swoją główną rezydencję. Później w pałacu mieszkał jeszcze Fryderyk Wilhelm IV, natomiast zarówno Wilhelm I Hohenzollern jak i ostatni cesarz niemiecki Wilhelm II Hohenzollern już tu nie rezydowali.

Pałac Charlottenburg został poważnie uszkodzony podczas II wojny światowej, ale nie podzielił on losu Zamku Miejskiego w Berlinie i nie został on po wojnie zburzony. Pałac został odbudowany, a w latach 2004 – 2006 stanowił nawet tymczasową siedzibę Prezydenta Niemiec. Dziś atrakcją turystyczną jest nie tylko pałac, ale także otaczające go ogrody w stylu angielskim.

Dodaj opinię o tym miejscu