Brama Brandenburska

Brama Brandenburska jest nie tylko jedyną, zachowaną do dziś bramą miejską Berlina, ale też jednym z najbardziej rozpoznawalnych zabytków miasta. Ogromne jest także znaczenie symboliczne Bramy. W czasach, gdy Berlin Zachodni oddzielał od Berlina Wschodniego wysoki mur, obiekt ten był niedostępny dla zwykłych ludzi – stanowił granicę nie do przebycia. Po upadku muru berlińskiego Brama Brandenburska stała się symbolem jedności Niemiec – nowym symbolem Pokoju i Wolności.

Brama Brandenburska (niem. Brandenburger Tor) usytuowana jest na placu Parisier Platz, na zachodnim krańcu największej alei Berlina Unter den Linden. Brama została wzniesiona w latach 1788 – 1791 według projektu Carla Gottharda Langhansa. Architekt wzorował się na ateńskich Propylejach, dlatego nadał on budowli monumentalną formę wczesnoklasycystyczną. Dwanaście 15-metrowych kolumn w stylu doryckim, ustawionych w dwóch rzędach, utworzyło pięć przejazdów, z tym że środkowy był najszerszy. Między kolumnami umieszczone zostały filary, które, podobnie jak attyka, zostały bogato ozdobione reliefami przedstawiającymi sceny mitologiczne. Całą konstrukcję zwieńczyła ozdobna kwadryga, którą powoziła bogini zwycięstwa Nike, natomiast po bokach bramy wzniesiono niewielkie przybudówki dla służb celnych. Przybudówki te przebudowano zresztą w II poł. XIX w. i otoczono kolumnadą, tak, by stylistycznie pasowały one do reszty bramy.

Początkowo Brama Brandenburska stanowiła największe w mieście przejście graniczne. W latach 80-tych XIX w., gdy zburzony został mur celny i wszystkie inne bramy miejskie, Brama Brandenburska została szczęśliwie ocalona. Od tej pory wzrosło jej znaczenie symboliczne. Co prawda do 1918 r. zwykli berlińczycy nie mogli korzystać ze środkowego przejścia, które zarezerwowane było wyłącznie dla cesarza i członków jego rodziny, to jednak już w latach 30-tych mieszkańcy miasta tłumnie świętowali tu przejęcie władzy przez Hitlera i NSDAP (Narodowosocjalistyczną Niemiecką Partię Robotników). Po wzniesieniu Muru Berlińskiego w 1961 r. stała się Brama Brandenburska symbolem zniewolenia i podziału Niemiec. Obiekt znalazł się pośrodku obszaru granicznego pomiędzy wschodnim i zachodnim Berlinem. Dla Niemców z Berlina Wschodniego Brama była całkowicie niedostępna, przez 28 lat nie mogli oni nawet się do niej zbliżyć, ponieważ przywilej ten przysługiwał jedynie partyjnym dygnitarzom lub odwiedzającym Wschodni Berlin zagranicznym politykom. W momencie obalenia Muru Berlińskiego, w nocy z 9/10 listopada 1989 r., berlińczycy zdobyli także Bramę Brandenburską, a jej oficjalne otwarcie nastąpiło 22 grudnia 1989 r. Od tego czasu Brama stała się prawdziwym symbolem zjednoczenia Niemiec oraz powszechnym symbolem pokoju między ludźmi i narodami.

Dodaj opinię o tym miejscu